کشت و آیین
زعفران؛ طلای سرخ قائنات
هر آبان، پیش از طلوع، دشتهای خراسان جنوبی و رضوی بنفش میشوند و خانوادهها برای چیدن گلهای زعفران به مزرعه میروند؛ گرانبهاترین ادویهٔ جهان، اینجا با دست چیده میشود.
سنگ و باور
در کوههای شمال نیشابور، معدنی هست که از دوران کهن تا امروز، سنگی آبی به رنگ آسمان بیرون میدهد. فیروزهٔ نیشابور را مرغوبترین فیروزهٔ جهان میدانند و نام این سنگ، از راه تجارت با غرب، در زبانهای اروپایی «تورکوآز» شده است؛ سنگی که از راه ترکیه به اروپا میرفت.

معدن فیروزهٔ نیشابور دستکم دو هزار سال پیشینهٔ استخراج دارد و برخی آن را کهنترین معدن فیروزهٔ فعال جهان میدانند. فیروزه در رگههای سنگ آتشفشانی شکل میگیرد و کارگران معدن، قرنهاست با ابزار ساده آن را از دل کوه بیرون میآورند. سنگ خام سپس به کارگاههای تراش نیشابور و مشهد میرود.
فیروزه در فرهنگ ایرانی فقط زینت نیست؛ باور است. انگشتری فیروزه را مایهٔ برکت و دورکنندهٔ بدی دانستهاند. همین رنگ است که بر گنبدهای مسجدها و آرامگاهها نشسته و آسمان را به زمین آورده است؛ از گنبد مسجد شاه اصفهان تا حرم مشهد.
نیشابور فقط شهر فیروزه نیست؛ شهر خیام، عطار و کمالالملک هم هست. باغهای آرامگاه این بزرگان با کاشیهای فیروزهای، سنگ و شعر را در یک قاب گرد آوردهاند. بازار فیروزهفروشان شهر، هر روز میزبان مسافرانی است که تکهای از این آسمان را با خود میبرند.
فیروزه یادآور آن است که خراسان، دروازهٔ ایران به شرق، همیشه چیزی برای دادن به جهان داشته است: از سنگ آبی تا شعر و خرد.
روایتهای دیگر

کشت و آیین
هر آبان، پیش از طلوع، دشتهای خراسان جنوبی و رضوی بنفش میشوند و خانوادهها برای چیدن گلهای زعفران به مزرعه میروند؛ گرانبهاترین ادویهٔ جهان، اینجا با دست چیده میشود.

نغمه و روایت
سازی با دو سیم و کاسهای از چوب توت که در دست بخشیهای خراسان، حماسه و عرفان را روایت میکند؛ موسیقی بخشیها در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت شده است.