زمین‌شناسی و منظره

کوه‌های مریخی؛ منظره‌ای از سیاره‌ای دیگر

در جادهٔ ساحلی چابهار به بریس، ناگهان منظره عوض می‌شود: تپه‌هایی خاکستری و پرشیار، بی‌هیچ گیاهی، مثل امواج منجمدشده تا افق ادامه می‌یابند. مردم محلی به آن‌ها «کوه‌های مینیاتوری» می‌گویند و گردشگران «کوه‌های مریخی». این منظره، یکی از شگفت‌ترین چشم‌اندازهای زمین‌شناختی ایران است.

کوه‌های مریخی؛ منظره‌ای از سیاره‌ای دیگر

چگونه پدید آمدند

این تپه‌ها از رسوب‌های رسی و ماسه‌ای دریایی ساخته شده‌اند که میلیون‌ها سال پیش در کف دریا نشسته‌اند و سپس با بالاآمدن زمین، از آب بیرون آمده‌اند. باران‌های موسمی که در تابستان از اقیانوس هند می‌رسند، بر این خاک نرم شیارهای عمیق کنده‌اند و باد، لبه‌ها را تیز کرده است. نتیجه، منظره‌ای است که با هر باران کمی تغییر می‌کند.

  • رنگ خاکستری تا کرم که با نور صبح و غروب طلایی می‌شود
  • شیارهای عمودی یادگار جریان آب باران
  • نبود پوشش گیاهی به سبب خاک شور و نمک‌دار

ساحل و صخره

کوه‌های مریخی درست در کنار دریا قرار دارند و در نقاطی، صخره‌های ساحلی به دریا می‌ریزند. سواحل صخره‌ای بریس و تنگ، با پرتگاه‌های بلند و آب فیروزه‌ای، این پهنه را به مقصدی برای دوستداران طبیعت بدل کرده‌اند.

زندگی در حاشیه

روستاهای ماهیگیری در پای این تپه‌ها جای گرفته‌اند؛ خانه‌هایی ساده رو به دریا. مردمان این روستاها با دریا زندگی می‌کنند و کوه‌ها را پس‌زمینهٔ همیشگی خود می‌دانند؛ منظره‌ای که برای مسافر شگفت‌انگیز است و برای ساکن، خانه.

نشانه‌ای برای پهنه

کوه‌های مریخی یادآور آن‌اند که پهنهٔ مکران، جایی است که زمین با زبان دیگری سخن می‌گوید؛ زبانی که مردمانش قرن‌هاست آن را فهمیده‌اند.

  • کوه‌های مریخی
  • چابهار
  • زمین‌شناسی
  • مکران
  • طبیعت

روایت‌های دیگر

باز هم از مکران و جنوب‌شرق

سوزن‌دوزی؛ هندسهٔ رنگ بر پارچه

هنر دست

سوزن‌دوزی؛ هندسهٔ رنگ بر پارچه

زنان جنوب‌شرق با نخ‌های سرخ و سبز و سیاه، بر پارچه هندسه می‌دوزند؛ سوزن‌دوزی، ظریف‌ترین و پرحوصله‌ترین هنر پهنهٔ مکران است.

خواندن
چابهار؛ دروازهٔ ایران به اقیانوس

دریا و بندر

چابهار؛ دروازهٔ ایران به اقیانوس

تنها بندر اقیانوسی ایران، جایی که موسم بارانی، جنگل حرا، تالاب صورتی و صخره‌های عجیب کنار هم نشسته‌اند؛ چابهار پنجرهٔ ایران به دریای مکران است.

خواندن